SuGibi.Biz – Bir AŞK Hikayesi

Ben soğuk memleketin
Sıcak yüreği
Sen garip gönlümün
Güzel meleği
Sen hayatımın
Beklenen dileği
Gönlümün gülü
Hoş geldin…
Her koşulda yoldaş gibi
Sırdaşız arkadaş gibi
Ölene dek yanındayım
Bir dadaş gibi!
Evimiz mabettir bana
Aşkın muhabbettir bana
Sevmek ibadettir bana
Bir dadaş gibi!
Mademki sen tek varımsın
Mademki diğer yarımsın
Eminim son kararımsın
Bir dadaş gibi!
Sanmaki muhtaç ederim
Bu başıma taç ederim
Her görüşte hac ederim
Bir dadaş gibi!
Ben karlı tepelerin
Yalnız kartalı
Sen rüyalarımın
Peri masalı
Dünyama can geldi
Seni bulalı Gönlümün gülü
Hoş geldin…

Canıma bir can daha katmak için,
ruhumun yalnızlığına,
yüreğimin acısına son vermek için,
daha mavi bir deniz,
daha mavi bir gökyüzü,
daha mavi bir sevda için…

Seni İstiyorum,
Yarın, Öbür Gün, Öbür Hafta, Öbür Ay, Öbür Yıl
Tüm ÖMRÜM BOYUNCA!

Ben kimseyi delice kıskanmadım,
hiç kimseye böyle yürekten bağlanmadım.
Ben kimse için bir gün oturup ağlamadım,
ben kimseyi seni sevdiğim kadar sevmedim!

Güzel olan …
Her günü seninle tekrar tekrar yaşamak
Erimek yarını olmayan zamanlarda
Durdurmak bir yerde bütün saatleri
Bütün kuralları kırıp parçalamak
Sonra varmak o yerlere
Mevsimlere dur demek
Kar yağarken çiçek açtırmak ağaçlara
Güneşi bir akşam saatinde tutup bırakmamak
Sonra doldurmak ay ışığını kadehlere
Delicesine içmek
Ve unutabilmek her şeyi ansızın
Sevmek seni en yücesiyle sevgilerin
Birlikte geçmiş, gelecek bütün çağları aşmak
Güzel olan
Sevmek seni …

Seni seviyorum. Çünki, her sabah kalktığımda bir günü daha seninle geçirecek olmanın mutluluğunu yaşatıyorsun bana. Ben her güne seninle başlıyorum ve her gün hayatı yeniden keşfediyorum.

Seni seviyorum. çünki, sen gökkuşağının her tonunu gölgede bırakan en parlak renksin. Her şey senin rengini taşıyor ve benim için ancak o zaman anlamlı oluyor.

Seni seviyorum. Çünki, soğuk günlerde içimi ısıtan ılık rüzgarsın. Sıcak günlerdeyse ferahlık veren kuzey rüzgarı. İliklerime işleyerek esiyorsun.

Seni seviyorum. Çünki, her şey de sen varsın. Nasıl olmayacaksın ki?.. Sanki sen doğduğumdan beri içimdeydin. Yüreğimin en derin köşesindeydin. Sanki ortaya çıkmak için beni bekliyordun. Ve ben orada olduğunu fark edince hak ettiğin yere çıkardım seni.

Seni seviyorum. Çünki, hep benimlesin. Seni görmem için yüzüne bakmam gerekmiyor. Gözümü kapatsam oradasın. Gördüğüm her yüz aslında sensin.

Seni seviyorum. Çünki, gözlerinin içindeki binlerce yıldız, gecenin karanlığını delip geçiyor. Sen bana bakarken ben kendimi yıldızlara bakar gibi hissediyorum. O yıldızların parlaklığında kaybediyorum kendimi. Gözlerim kamaşıyor ama şikayetçi değilim aydınlığından. “Güneş doğmasa da, yıldızlar kaybolmasa” diyorum ama, biliyorum ki güneşim de sen olacaksın gecenin sonunda. Bu kez daha parlak, daha aydınlık çıkacaksın karşıma.

Seni seviyorum. Çünki, her gülümseyişin içimi yeniden yaşama sevinci ile dolduruyor. Her gülümseyişin karamsarlığı yıkıyor, umutsuzluğu parçalıyor. Bir çiçek bahçesine çeviriyor dünyamı… Çiçek dedim ya, sana bir çiçek adı verseydim papatya olurdun. Açışıyla dünyaya baharın geldiğini müjdeleyen papatya… İddiasız ama güzel. Güzel ama kibirsiz.

Seni seviyorum. Çünki, seni sevmeyi, sana dokunmayı, seni dinlemeyi, sana bakmayı, seni koklamayı, seninle paylaşmayı seviyorum. Seninle birlikte insana dair ne varsa onları da seviyorum.

Seni sevdiğimi anlatmaya çalışırken ne kadar çaresiz olduğumu görüyorum. Her sözcükten sonra durup tekrar tekrar düşünüyorum, “seni yeterince anlatabildim mi?” diye… Biliyorum ki yetmeyecek, bu kadar sözcükten sonra bile sana sevgimi anlatamamış olacağım. Sözcüklerin bittiği yerde gözlerime bak. Onlar bu sevgiyi çok daha iyi anlatacaktır sana…