SuGibi.Biz – Bir AÅžK Hikayesi

Sen benim güneşimsin
Sen benim umudumsun
Sen benim ateÅŸimsin
Sen benim yalnızlığımsın
Sen benim ertelenmiş sözcüklerimsin
Sen benim gözlerimsin
Sen benim kalbimdesin
Sen benim meleÄŸimsin
Sen benim cesaretimsin
Sen benim aÄŸlama sebebimsin
Sen benim karanlığımsın
Sen benim yaşaımsın
Sen benim ölümümsün
Sen benim sevdiÄŸimsin
Sen benim hep seveceÄŸimsin
Sen benim sevdamsın
Sen benim denizimsin
Sen benim ağacımsın
Sen benim AÅžKIMSIN!
Söyleyemesem de sen benim AŞKIMSIN
Sen benim sevdiÄŸimsin
Sen benim ertelenmiş seni seviyorumlarımsın!
Bilmesende sen HEP BENDESÄ°N

Dostlar ırmak gibidir
Kiminin suyu az, kiminin çok
Kiminde elleriniz ıslanır yalnızca
Kiminde ruhunuz yıkanır boydan boya

İnsanlar vardır; üstü nilüferlerle kaplı,
Bulanık bir göl gibi…
Ne kadar uğraşsanız görünmez dibi.
Uzaktan görünümü çekici, aldatıcı
İçine daldığınızda ne kadar yanıltıcı….
Ne zaman ne geleceÄŸini bilemezsiniz;
Sokulmaktan korkarsınız, güvenemezsiniz!

Ä°nsanlar vardır; derin bir okyanus…
İlk anda ürkütür, korkutur sizi.
Derinliklerinde saklıdır gizi,
Daldıkça anlarsınız, daldıkça tanırsınız;
Yanında kendinizi içi boş sanırsınız.

Ä°nsanlar vardır, coÅŸkun bir akarsu…
Yaklaşmaya gelmez, alır sürükler.
Tutunacak yer göstermez beyaz köpükler!
Ne zaman nerede bırakacağı belli olmaz;
Bu tip insanla bir ömür dolmaz.

Ä°nsanlar vardır; sakin akan bir dere…
İnsanı rahatlatır, huzur verir gönüllere.
Yanında olmak başlı başına bir mutluluk.
Sesinde, görüntüsünde tatlı bir durgunluk.

İnsanlar vardır; çeşit çeşit, tip tip.
Her biri baÅŸka bir karaktere sahip.
Görmeli, incelemeli, doğruyu bulmalı.
Her ÅŸeyden önemlisi insan, insan olmalı…

İnsanlar vardır; berrak, pırıl pırıl bir deniz.
Boşa gitmez ne kadar güvenseniz.
Dibini görürsünüz her şey meydanda.
Korkmadan dalarsınız, sizi sarar bir anda.
İçi dışı birdir çekinme ondan.
Her sözü içtendir, her davranışı candan…

(Can Yücel)

Kurtlar Vadisi Pusu ‘nun 40.Bölümünde çalan Mematinin Türküsü
‘Öldüm De Uyandım’

Söz: Ömer Lütfi Mete
Müzik-Düzenleme: Gökhan Kırdar
Solist: Gürkan Uygun (memati)

‘Öldüm De Uyandım’

Bu şehir girdab gülüm
Girdab ta mehtab gülüm
FeleÄŸin bir suyu var
Su değil kezzap gülüm
Su deÄŸil kezzap
Yezidin harcı zulüm
Yiğidin burcu ölüm
Feleğe dayandım gülüm
Öldüm de uyandım gülüm
Öldüm de uyandım

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=DjJKPVXgieA]

Ben seni soğuk ve yağmurlu bir günde
Seni düsünürken gülüşündeki sıcaklığın içime dolup da
Beni sardığı bir anda sevdim
Seni sadece selvi boyun,siyah saçların yada kara gözlerin
Güzel bir yüzün var diye değil
Fikirlerinle,konuşmandaki güzelliğin ve benim o kor halde yanan yüreğimle sevdim
Ben seni derinden ve hissederek sevdim
Her kalp atışımda vücudumun dört bir köşesine yayıldığını
Beni sardığını her nefes alışımda ciğerlerime işlediğini bilerek sevdim
Seni kış gecelerinin o soğuk yatağında birlikte uyuyup beni ısıttığın
Yaz sıcağında uyuyamayıp sıkıntılarım olduğun
Ve rüyalarımda bulustuğumuz gecelerde sevdim
Seni ellerinden tutup kanımın kaynadığıÂ
Kalbimin yerinden fırlayacağını hissettiğim anlarda
O ıslak dudaklarınla beni sevdiğini söyleyeceğin anları düşünerek sevdim
Ben seni o sensiz anlardaki boş ve değersiz geçen dakikalarda
Kayıp zamanlarımızda,seni arayıp bulamadığım
Çaresizlik içinde olduğum,içki sofralarini dost bildiğim anlarda sevdim
Sen ne kadar uzak olsan da,
Aramızdaki kilometreler nasıl çoksa
Bende seni o kadar yoğun ve o denli çok sevdim
Seni kalbimde yanan ateÅŸin ile
Zihnimde olusan hayallerin o ay parçası çehrenle
Bana derinden bakan o gözlerindeki ışıltıyı göreceğim anları beklerken
Kalbimin yanıp tutuştuğu anlarda
Gelip o bu ateÅŸi alevlendirerek
Bana sarılarak beni sevdiğini söyleyeceğin anları düşünerek sevdim

Korkuyorum!
Hakkettigin mutlulugu sana verememekten korkuyorum.
Seni beni sevdiginden fazla sevememekten korkuyorum.
Senin sevgine layik olduktan sonra baskalari tarafindan o sevgiyi kaybetmekten korkuyorum.
Seni kazandim derken kaybetmekten korkuyorum.
Aramizdaki maneviyat haricindeki uçurumlardan korkuyorum.
Senin kalbini daha fazla kirmaktan korkuyorum.
O temiz ve masum göz yaslarini daha fazla akitmaktan korkuyorum.

Evet korkuyorum;
seni kaybetmekten, seni daha fazla üzmekten …
Sana kendimi ifade edememekten korkuyorum.
Yada yanlis anlasilmaktan korkuyorum.
Uçurumun kenarinda yalniz kalmaktan korkuyorum.
Dostluguna doyamadan uluorta yalniz kalmaktan korkuyorum.
Yüregimdeki o ince sizinin bir gün çogalmasindan ve beni sarmasindan korkuyorum.
Sevgi denen güzelliginin bir gün beni terk etmesinden korkuyorum.
Dostlugun ölüp yerine nefretin yesermesinden korkuyorum.

Korkuyorum evet;
seni kaybetmekten ve seni daha fazla üzmekten…
Bir çiçek misali ne ellemeye nede koparmaya kiyamiyorum uzaktan seyrediyorum çünkü;
Seni daha fazla incitmekten korkuyorum.
Ömründe yasadigin mutlulugu huzuru sana yasatamamaktan korkuyorum.
Sana kalbimden fazlasini verememekten korkuyorum.
Sonunda sana gözyasindan baska bir sey birakamamaktan korkuyorum.
Seni sevmekten degil;
dostlugunu suiistimal etmekten,
Seni kaybetmekten ve degerini bilememekten ve Yüce Rabbime hesap verememekten korkuyorum. Belki de çok fazla korkuyorum …
ÇÜNKÃœ; BEN iLK DEFA SEViYORUM…

Her baktığımda, ilk defa görüyormuÅŸum gibi…
Ama; kendimden bile önce tanıdığım…
Her saniye yeniden doÄŸmak gibi…
Ama, asırlardır süren…
Kışa dönmeyen sonbahar; derin, duygulu…
Yaza dönmeyen ilkbahar; serin, coÅŸkulu…

Ilık avuçlarında, kar taneleri…
GüneÅŸ sıcağı, gözleri…
Ve sözleri…
Ve sesi…

Böyle olmalı aÅŸkın tarifi…
Ki, tarif edilememeli…

“Resmini çiz!” deseler…
Bacası tüten bir ev belki…
Belki gece yarısı terkedilmiÅŸ bir ÅŸiir…
Veya kaldırımların kanına giren…
AÅŸkın ayak sesleri…

“Resmini çiz!” deseler…
Her köşe başı ıhlamur kokar…
YaÄŸmur kokar…
“Resmini çiz!” deseler…
Åžehit akıncının dudaklarındaki tebessüm…
Veya…
Gecenin koynuna bırakılan gözyaÅŸları…
Gizli ve mahçup…

AÅŸk, istemektir belki…
Belki bir ticaret; pazarlıksız…
Bedeli kalbinizdir… Bedeli herÅŸeydir…
Sonrası bir uzun yolculuk…
Sonrası; nasip!

Tarifini sorsalar….
Her baktığımda, ilk defa görüyormuÅŸum gibi…
Az kalsın ölüyormuÅŸum gibi…

(Alıntı)