SuGibi.Biz - Bir AŞK Hikayesi » CigTanesi

Ben Seni Sevdim mi?

sugibi — Sun, 13 Jul 2008 20:45:23 +0000

Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum.ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını,öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini

Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Bendeydi özlemlerin en korkuncu
Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan.
Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu

Ben seni sevdim mi? Sevdim, doğrusu
Sevdikçe tamamlandım,bütünlendim
Biri vardı ağlayan gecelerde
Biri vardı sana tutkun:o, bendim.

Ben seni sevdim mi? Sevdim, en büyük
En solmayan güller açtı içimde
Ömrümü değerli kılan bir şeydin
Sen benim boz bulanık gençliğimde

Ben seni sevdim mi? Sevdim, Öyle ya
Bir çizgiye vardım seninle beraber
Ve birgün orada yitirdim seni
Ben seni sevdim mi? Sevdim….

ümit yaşar oğuzcan!

Aşk

sugibi — Fri, 13 Jul 2007 18:02:57 +0000

En çok iki kişi salarmış kendini yağmurlara, hiç sıkılmadan, sırılsıklam..

Ki, biri;

Umutsuzca aşk bekleyen…

Diğeri;

Umutsuz bir aşk bulan…

GÖZLERİ İSTANBUL OLDU

sugibi — Wed, 04 Jul 2007 18:52:05 +0000

Bir meçhulü sever gibi sevmiştim önceleri hayalimde sonrasında yüreğimde büyüttüğümü..Ne geceleri yolcu ettim, ne şafakları karşıladım onuruna hiç bilmedi..Her geçen beyaz gemiye el salladığımda, ağlayan her martının başını okşadığımda, dalından koparmaya kıyamadığım her kirazda O vardı sanki..Hangi yana baksam İstanbul oluyordu gözlerim..Saçlarımda şehrinin rüzgarları dolaşıyordu..Uzaklardan gelen bir keman sesi gibiydi sessiz ağlayışlarım, hiç bilmedi..Bilse şaşardı gözyaşlarım ile erittiğim buzullardan oluşan okyanusa..

Pencereme konan her güvercinle haber yolladım şehrine adresini bilmeden..Günler, aylar, yıllar birbirini kovaladı..Sahipsiz bahçelerde yetişen hafif meşref dikenler gibi büyüyüp kanatmaya başladı sevdası..Sonra sonra O geldi..Biraz yaşlanmış, çokca kırılmış, örselenmiş yüreğiyle çölüme yağmur oldu zorlukla duyulan titrek sesi ile sözlerini sürdü susuzluktan kurumuş dudaklarıma..Bir avuç bulanık su verip bilinmez yoluna devam edecekti ki gitme dedim..Gitmeliyim dedi..Yolcu sanıyordu kendini, benide serap..Baktım gözlerine, düşünce yüreğim avuçlarına gözleri İstanbul oldu…

ÇIKIP GELSEN DİYORUM….

sugibi — Wed, 27 Jun 2007 13:55:16 +0000

Çıkıp gelsen diyorum.
Ansızın, haber vermeksizin, birdenbire çıkıp gelsen.
Okyanus mavisi gözlerinle baksan gözlerimin içine,
Bakışını hissetsem.
Elini uzatsan elime, tenime dokunsan,
Sıcaklığını hissetsem, içim ısınsa.
Sarılsan bana,
Ayakta duramıyorum gittiğinden beri,
Kollarından güç alsam.
Çıkıp gelsen diyorum.
Ansızın, haber vermeksizin, birdenbire çıkıp gelsen.
Ya da dur vazgeçtim.
Çok şey istedim biliyorum.
Bari uzaktan görsem.
Boyunu, duruşunu unutmak istemiyor gözlerim.
Koşar gibi yürüyüşünü görsem de yeter.
Peki tamam ondan da vazgeçtim
Sesini duysam sadece
Adımı söylesen, biraz dinse özlemim
Ama biliyorum olmayacak duaya amin demek benimkisi
Seninle hissettim ölümün soğuk nefesini
Her gün daha da büyüttüm içimde hasretini
Gittiğin günden beri
Ruhum bedenimi tekrar tekrar terk etti.
Yine de son bir umutla,
Çıkıp gelsen diyorum.
Ansızın, haber vermeksizin, birdenbire çıkıp gelsen
Ben hiç ölmedim, şaka yaptım desen…

Deseler ki…

sugibi — Tue, 26 Jun 2007 18:48:53 +0000

Deseler ki, üç günün var; Üçünde de seni severdim… Ve bir gün de ben ekler, dördüncüsünde ölmeye giderdim yar!

Deseler ki üç dakikan var; Üçünde de seni düşünürdüm… Ve bir dakika da ben ekler, dört dakika daha seni beklerdim yar!

Deseler ki; üç kelimen var. Biriyle “Sen”, kalan ikisiyle de “SENİ SEVİYORUM” derdim. Ve bir kelime daha ekleyip sonuna, “Gel…” derdim sana yar!…

Seni Aramak…

sugibi — Mon, 25 Jun 2007 19:20:41 +0000

Aramak… Ömür boyunca aramak… Yalnız seni aramak… Paslı teneke kutularda, küf kokan dolaplarda, çerçevelerde, tenhalarda, ağaç diplerinde, sonra vapurlarda, trenlerde hep seni aramak. Belki bu şehirde değilsin. Ne çıkar?Seni arıyorum ya. Belki de aynı sokakta evlerimiz, sabahları beni görüyorsun işime giderken. Sonra akşamı bekliyorsun, alaca karanlığı… Beni bekliyorsun yada bir başkasını, bir başkasını… Hiç gel demeyeceğim sana. Aramak neredeyse ben oradayım. Ayaklarım ne güne duruyor?Yok yok birden karşıma çıkma. Kaç, saklan. Seni aramak istiyorum.. Git bu şehirden haydi git. Dağlara çık, o uzak dağlara. Rüzgarların krallığında hüküm sür Baktınki orayada geldim, yine kaç. Başını al, açıl denizlere. Gemilerin en güzeli en büyüğü dilediğin limana götürmeli seni, dilediğin yerde demir atmalı. Ben küçük bir balıkçı kayığı ile peşinden gelsem yeter.. SENİ ARIYORUM YAAA!!! Bir yıl, beş yıl, on yıl değil;beşikten mezera kadar aramalı insan, ama ne aradığını bilmemeli.

Susmalıyım…

sugibi — Wed, 20 Jun 2007 11:05:33 +0000

Yine bir gece ve yine baş başayım kendimle, işte yine seni bulup kaybettiğim yerdeyim. İnsanın bir şeylere karar vermesi ne kadar zor; ya seni içime gömmeli ya da artık içimden söküp atmalıyım. Ama her ne olursa olsun susmalıyım. Hangisi daha zor, hangisi daha acı? Gerçekten gitmeli miydin, yoksa kalıp yanımda savaşmalı mı?… Bir yol arıyorum kendime, bulduğum tüm yollarsa sana çıkıyor… Kapanmalı artık gözlerim. Sonsuz bir karanlıkta tek başıma yürümeye devam etmeliyim… Yürümeliyim ardıma bile bakmadan, yürümeliyim parçalayarak değerleri ve sevgileri, yok ederek yaşadığım tüm zamanları…Nasılda acımasız zaman. Nasıl da yüceltmiştim seni gözümde. Tutup kendi ellerimle koymuştum en yükseğe, sonra keyifle izlemiştim yüceliğini. Ama yine ben bitirmeliyim. Tutup kollarından indirmeliyim olduğun yerden. Ya da seni ölene kadar yaşatmalıyım içimde….. Ne kadar zor bir karar..Bir yanım: “Bir daha kimse, hiç kimse onun kadar çok sevilmeyecek”, derken, bir yanım sakin, sessiz…Zaman geçiyor, acım dinmiyor. Kapanmıyor yaralarım.. Tükenirken ben, aklımda bir tek sen… Görüyor musun, yine konuşuyorum ama sessizce….Susmayı öğreniyor yüreğim..

Susuyorum….

Seni Sevdim Ben

sugibi — Tue, 19 Jun 2007 18:46:31 +0000

Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Kalbim şimdi bir sokak çocuğu
Kelebekleri göç etti gönlümün
Issızlaştı hayat sanki
Sanki, sabahı eksik şiirlerimin.
Sanki, gecesi hep kanayan bir yara
Ve sanki, artık hep kanayacak…
Ağlanacak bir aşkın kıyısına vurduysa gözlerim
Çare yok, ağlayacak.
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Kapıları kendime ben açamadım
Ya da yanlış saatlerde bekledim gelmeni
Düşünüyorum da sen gideli ne çok yalnızım..
Sarmaşık aşkın sarısında kaldım, sarılamadım.
Savunamadım seni kimselere
Anlatamadım seni kimselere
Kimsesiz kaldım,
En çok da sensiz…
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben..
Sana uyumak,
Sana uyanmaktı hayat.
Sıratını geçtim yaşarken korkmadan
Korkumu geçtim cesaretle, ihanetle
Berduş bir yalan masumiyeti öptüm bile bile
Tek sen gitme diye
Sonbahar oldum yaprak yaprak
Ağaç oldum köklerimi unutarak
Tesellisiz bir geceye fırlatıldım
Kalbimi dar kafese kapatarak
İçimdeki bir kanarya
Hiç susmadan ağlayacak
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Yakamozlarında yıkadım sevdamı çırılçıplak
Seni sevdiğimi bağırdım mehtabına
Beyazında akladım bulutunun
Mavi mavi sevdim seni içim kan ağlayarak
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma
Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim.
Bugün sardunyalarım da açmadı
Belki de küskün renklere
Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
Sensiz soluyorum anlayacağın
Mavi mavi ölüyorum
Duyuyor musun, orada mısın,
Var mısın, yok musun?
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Yanarak, yıkılarak
Aklıma her geldiğinde ağlayarak….

Hoşgeldin!

sugibi — Mon, 11 Jun 2007 18:47:33 +0000

Hoş geldin.
Bir kere geldin artık.
Bir kere girdin o kapıdan.
Hoş geldin ömrüme, hoş geldin hudutlarıma.
Buralar benim hayatım.
Şu çizgiler alnımdaki, benim hayatımın hudutları.
Aslında uzun zamandır bir sürü hudut karakolu dikip, bir sürü asker koymuştum.
İzin vermiyordum topraklarıma girilmesine.
Sen öyle masum ve sade bir ritimle girdin ki,
”Tamam” dedim, “Buyursun girsin ömrüme..”.

Hoş geldin.
Gelir gelmez yağmur yağdı farkındayım.
Allah’ın hikmeti işte.
Elimizde olmaz bazen her şey.
Ya da bahane ederiz işte böyle.
Aslında bulamaz mıydım bir şemsiye?
Bal gibi de bulurdum da, işime gelmedi.
Özlemişim yağmurda ıslanmayı.
İyi de geldi bu serinlik yangınına yüreğimin.
Sen gelmeseydin istemezdim yağmur falan yağsın.
Sen girdin ya o kapıdan içeri, değil yağmur taş yağsa koymaz artık.

Hoş geldin.
Simdi geç otur bakalım şöyle köşesine alnımdaki çizgilerin.
Artık nasıl olduğunu biliyorum, telaş etmiyorum farkındaysan.
Gençliğimde bende bir telaş, her gelen memnun olsun diye yer açardım da,
Her giden bir çizgi daha atar giderdi alnıma.
Şimdi bana kırış kırış gelen alnıma, bir çizgi de sen atacaksın anlaşıldı.

Hoş geldin.
Boş ver adını, gözlerini göster bana.
O çizgiler boşuna olmadı. Gözlerine baksam anlarım derdini, üzme kendini.
Hoş geldin.
Bil ki bir kere girdin mi o kapıdan, bu hudutlar bırakmaz adamı.
Artık benden biri olur çıkarsın.
Tehlikelidir ama zevklidir benden biri olmak.
Benden olmak, benimle ıslanmak demek.
Eğlenirken zatüre olmayı da göze alabilmek demek.
Ama ağlarsan gecenin bir yarısı,
Kaf Dağı’nda bile olsa kopup gelecek bir omuz demek sorgusuz yaslanılacak.

Hoş geldin ömrüme.
Hoş geldin hudutlarıma…
Hoş geldin yağmuruma…
Hoş geldin hayatıma…
Hoş geldin dünyama…

Gamzelerin Giriyor Kanıma

sugibi — Sun, 10 Jun 2007 20:59:20 +0000

Seni en çok,
Sabaha dönüşmeyecek bir gecede düşlüyorum.
Ve düşledikçe düşüyorum yokluğuna.
Gidişine kafiye gerekmez belki
Ama gel gör,
Gamzelerin giriyor kanıma… Yastığının diğer yarısına
Başımı koyup da uyuduğum geceler
(Nedendir bilinmez)
Gideceğin günü düşünürdüm boyuna…
Ayrılık hep benimleydi çünkü,
Ve alışmak istemiştim.
Senden geriye kalacak yalnızlığa…

Sonra bir gün gerçekten gittin…
Şimdi,
Gideceğin günü düşlediğim geceleri hatırlıyorum da,
Sen bu kadar çirkin değildin!