Blog | SuGibi.Biz | sugibi.biz aşk sevgili hasret evlilik izdivaç com.tr - Part 2
blog için Arşiv"
Tem 31, 2008 - SuGibi    Yorum Yok

KARANLIK DENİZ

Şimdi seni düşünüyorum, biliyorsun
Aklıma ellerin geliyor önce
Yağmurlu birgün hatırlıyorum
Islanmış bir serçe kuşu hatırlıyorum
Durup durup ölümü hatırlıyorum
Alnıma bir ışık vuruyor karanlıkta
Sonra alabildiğine bir sessizlik başlıyor
AlabildiÄŸine bir deniz
AlabildiÄŸine kum
İçim ürpertilerle dolu
Karanlık denizlerin ortasında
Seni düşünüyorum..

Hani denizin insanı deli eden maviliği
Nerde o güneş parıltıları nerde
Göremiyorum ama duyuyorum
Yaklaşan fırtına sen olmalısın
Bu rüzgar senin hayallerin olmalı
Senin ümitlerin
Senin arzuların olmalı
Bütün karanlıklara razıyım
Yalnız uzaklarda, çok uzaklarda
Bir gemici feneri yanmalı..

Bu korkunç ağırlıkları kim koydu başıma
Bu marÅŸandiz trenleri nereye gidiyor
Ben bir katran deniziyim artık
Dalgalarım iri kayaları döver durur
Bütün yaratıklar derinliklerimde kapkara
Ne bir seven var beni
Ne bir anlayan bulunur..

İçimde çalkalanan bir dünya
Kulaklarımda karanlığın uğultusu
Ve gözbebeklerimde korkuların en büyüğü
Bir büyük dünyada yalnız kalmak korkusu
Ölürsem korkudan öleceğim..

Düşen yıldızlar gibi
Batan gemiler gibi yalnızlığım
Sisli ÅŸafaklar doÄŸar ufkumdan
Kör bıçaklar bilenir düşlerimde her gece
Kirli bir güneş kahreder dalgalarımı
Bir çamur yığını sıvanır yüzüme
Gitgide artar yalnızlığım
Sonra duyarım iliklerimde sabahın olduğunu
Bir yosun parçası kımıldanır, gerinir
Bittiği yerde başlar yalnızlığım ..

Pusulalar işlemiyor artık
Yıldızlar yol göstermiyor
Rüzgar bile ihanet etti bize
Bir saçların vardı deli divane olduğumuz
Bir saçların vardı
Bir saçların vardı
Alnına düşerdi akşamları
Hiç değilse yaşadığımızı bilirdik hayal meyal
Nefes aldığımızı
İnsan olduğumuzu bilirdik
Saçların bizi kurtarırdı düştüğümüz girdaplardan
Bizi bir derinlerden yeryüzüne çıkarırdı
Her telinde mevsimleri seyrettiÄŸimiz
Varlığını en büyük mutluluk bildiğimiz
Bir saçların vardı
Bir saçların vardı deli divane olduğumuz ..

Şimdi bütün gün üstüme yağmur yağıyor
Bütün gece kar
Yalnızlığın tam ortasındayım artık
Yalnızlık kadar
Bilsen nasıl üşüyorum
Al şu ellerimi ısıt biraz
Ya da al götür bu soğukları
Bu yağmurları
Görmüyor musun beni öldürecekler artık
Beni öldürecekeler diyorum sana
Geçmiş gelecek bütün yıllarım
Bütün umutlarım senin olsun al
Beni bu karanlık denizlerde bırakma…

Tem 25, 2008 - SuGibi    Yorum Yok

NEFESİNİ TUT

Gerçeklerden korkma
Kendine bak durma
Bu akÅŸam burda
Yalnız başına solma
Hayat boÅŸ bir anda
SavaÅŸlardan sonra
Sessiz olsan da
Yalnız başına solma
Nefesini tut
Gözünü hiç açma
Sesler bana herşeyi anlatır
Seni sen yapan ÅŸet
Özündür unutma
Çığlık atsan da
Yalnız başına solma

Tem 13, 2008 - SuGibi    1 Yorum

Sen Benim

Sen benim güneşimsin
Sen benim umudumsun
Sen benim ateÅŸimsin
Sen benim yalnızlığımsın
Sen benim ertelenmiş sözcüklerimsin
Sen benim gözlerimsin
Sen benim kalbimdesin
Sen benim meleÄŸimsin
Sen benim cesaretimsin
Sen benim aÄŸlama sebebimsin
Sen benim karanlığımsın
Sen benim yaşaımsın
Sen benim ölümümsün
Sen benim sevdiÄŸimsin
Sen benim hep seveceÄŸimsin
Sen benim sevdamsın
Sen benim denizimsin
Sen benim ağacımsın
Sen benim AÅžKIMSIN!
Söyleyemesem de sen benim AŞKIMSIN
Sen benim sevdiÄŸimsin
Sen benim ertelenmiş seni seviyorumlarımsın!
Bilmesende sen HEP BENDESİN

Tem 13, 2008 - SuGibi    Yorum Yok

SU GİBİ

Dostlar ırmak gibidir
Kiminin suyu az, kiminin çok
Kiminde elleriniz ıslanır yalnızca
Kiminde ruhunuz yıkanır boydan boya

İnsanlar vardır; üstü nilüferlerle kaplı,
Bulanık bir göl gibi…
Ne kadar uğraşsanız görünmez dibi.
Uzaktan görünümü çekici, aldatıcı
İçine daldığınızda ne kadar yanıltıcı….
Ne zaman ne geleceÄŸini bilemezsiniz;
Sokulmaktan korkarsınız, güvenemezsiniz!

İnsanlar vardır; derin bir okyanus…
İlk anda ürkütür, korkutur sizi.
Derinliklerinde saklıdır gizi,
Daldıkça anlarsınız, daldıkça tanırsınız;
Yanında kendinizi içi boş sanırsınız.

İnsanlar vardır, coÅŸkun bir akarsu…
Yaklaşmaya gelmez, alır sürükler.
Tutunacak yer göstermez beyaz köpükler!
Ne zaman nerede bırakacağı belli olmaz;
Bu tip insanla bir ömür dolmaz.

İnsanlar vardır; sakin akan bir dere…
İnsanı rahatlatır, huzur verir gönüllere.
Yanında olmak başlı başına bir mutluluk.
Sesinde, görüntüsünde tatlı bir durgunluk.

İnsanlar vardır; çeşit çeşit, tip tip.
Her biri baÅŸka bir karaktere sahip.
Görmeli, incelemeli, doğruyu bulmalı.
Her ÅŸeyden önemlisi insan, insan olmalı…

İnsanlar vardır; berrak, pırıl pırıl bir deniz.
Boşa gitmez ne kadar güvenseniz.
Dibini görürsünüz her şey meydanda.
Korkmadan dalarsınız, sizi sarar bir anda.
İçi dışı birdir çekinme ondan.
Her sözü içtendir, her davranışı candan…

(Can Yücel)

Tem 13, 2008 - SuGibi    Yorum Yok

Memati – Öldümde Uyandım Gülüm!

Kurtlar Vadisi Pusu ‘nun 40.Bölümünde çalan Mematinin Türküsü
‘Öldüm De Uyandım’

Söz: Ömer Lütfi Mete
Müzik-Düzenleme: Gökhan Kırdar
Solist: Gürkan Uygun (memati)

‘Öldüm De Uyandım’

Bu şehir girdab gülüm
Girdab ta mehtab gülüm
FeleÄŸin bir suyu var
Su değil kezzap gülüm
Su deÄŸil kezzap
Yezidin harcı zulüm
Yiğidin burcu ölüm
Feleğe dayandım gülüm
Öldüm de uyandım gülüm
Öldüm de uyandım

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=DjJKPVXgieA]

Sayfalar:«1234567...28»