Jul
GÖZLERİ İSTANBUL OLDU
Written by sugibiBir meçhulü sever gibi sevmiştim önceleri hayalimde sonrasında yüreğimde büyüttüğümü..Ne geceleri yolcu ettim, ne şafakları karşıladım onuruna hiç bilmedi..Her geçen beyaz gemiye el salladığımda, ağlayan her martının başını okşadığımda, dalından koparmaya kıyamadığım her kirazda O vardı sanki..Hangi yana baksam İstanbul oluyordu gözlerim..Saçlarımda şehrinin rüzgarları dolaşıyordu..Uzaklardan gelen bir keman sesi gibiydi sessiz ağlayışlarım, hiç bilmedi..Bilse şaşardı gözyaşlarım ile erittiğim buzullardan oluşan okyanusa..
Pencereme konan her güvercinle haber yolladım şehrine adresini bilmeden..Günler, aylar, yıllar birbirini kovaladı..Sahipsiz bahçelerde yetişen hafif meşref dikenler gibi büyüyüp kanatmaya başladı sevdası..Sonra sonra O geldi..Biraz yaşlanmış, çokca kırılmış, örselenmiş yüreğiyle çölüme yağmur oldu zorlukla duyulan titrek sesi ile sözlerini sürdü susuzluktan kurumuş dudaklarıma..Bir avuç bulanık su verip bilinmez yoluna devam edecekti ki gitme dedim..Gitmeliyim dedi..Yolcu sanıyordu kendini, benide serap..Baktım gözlerine, düşünce yüreğim avuçlarına gözleri İstanbul oldu…