Yazı | SuGibi.Biz | sugibi.biz aşk sevgili hasret evlilik izdivaç com.tr - Part 2
Yazı için Arşiv"
Mar 28, 2009 - Yazı    Yorum Yok

Çiğ Damlası

Çiğ damlası   seher vakti  bir yaprağın üzerine düşmüş. Düşerken biraz mutsuz muş. Oysa onu arkadaşları hep gülerken görmüşler. Hüzünlü tarafını hep saklamış kendine.     Sabahın o saatinde nasıl olsa kimse yok diye hüzünlü bir şekilde yaprağın üzerine düşmüş.Yaprak şaşırmış ,afallamış . bunca çiğ damlası gördüm hiç bu kadar güzelini görmedim demiş içinden. Çiğ damlası o kadar narin,o kadar sevimliymiş ki hüzün bile çok yakışmış duru tenine,buğulu gözlerine.Yaprak bir süre hayranlıkla çiğ damlasını seyretmiş. Sonra biraz kıpırdanmış. Çiğ damlası başını kaldırmış hüzün buğusunun içinden yaprağın yemyeşil gözlerini görmüş, Yaprağın yemyeşil gözleri damlanın duru gözleriyle karşılaşmış. O hüznü silmek yok etmek istemiş bir an. Ama sonra ona hüznünde yakıştığını fark etmiş. Yaprak hüznü değil de  acılarını hafifletmeliyim onu koruyup kollamalıyım diye düşünmüş, Damlacık bir çift yeşil göze vurulmuş ama yine neşeli sempatik tavırlarını takınmış, Yaprak inanamamış gördüğü güzelliğe sarsılmış. Bir bakmışki her hali güzel. O zaman yanından ayrılmamalıyım demiş. Yavaşça kıvrılıp. Çiğ damlasını kolları arasına almış.   Eğer görmek isterseniz bu büyük aşkı bir sabah çok erken uyanıp dallarda salınan yapraklara bakın. Göreceksiniz o güzelliği…….

Mar 27, 2009 - Yazı    Yorum Yok

Kelebekler …

Kelebekler İnsandan daha mutlu yaşadı ömrünü,
İnsanoğlu ise onlarca yıla sığdıramadığı ömründe mutlu olmayı başaramadı.
Doğum ile ölüm arasında sıkıştı kaldı insanoğlunun ruhu ve sonunda ölümün geleceğini bildiği için,hayatını keşmekeş içinde tüketti…
Kelebekler ise anladı hayatın değerini…
Sadece birkaç gün yaşadı kelebekler…
Kendisini yaratan kudretin sanatını işlediği kanatlarını gün ışığında çırpmadan önce,günler boytunca bir koza içinde,karanlığın zulmetine katlandı…
Bir kelebeğe dönüşmeden önce,ipek böceği olarak çektiği o zulmetin,paha biçilmez hediyesini,ipek kozası olarak bıraktı insanoğluna…
İnsanın paha biçemediği ipek,kelebeğin dünyaya geldiği yaşamın rahmi oldu…
İnsanın onlarca yıl yaşadığı halde,değerini bilmediği,kısa bulduğu ömre inat,kanatlarındaki Tanrı fırçasından çıkma sanatı gösterdi insanoğluna,kısacık hayatının her anında…

Sadece birkaç gün yaşadı kelebekler…
Ve aşkın ne demek olduğunu insandan daha iyi bildiler..
Aşkın bir ateş olduğunu,yakıp kül ettiğini anladılar ve ateşe pervane oldular.

Sayfalar:«12