SuGibi.Biz – Bir AŞK Hikayesi

Çiğ damlası   seher vakti  bir yaprağın üzerine düşmüş. Düşerken biraz mutsuz muş. Oysa onu arkadaşları hep gülerken görmüşler. Hüzünlü tarafını hep saklamış kendine.     Sabahın o saatinde nasıl olsa kimse yok diye hüzünlü bir şekilde yaprağın üzerine düşmüş.Yaprak şaşırmış ,afallamış . bunca çiğ damlası gördüm hiç bu kadar güzelini görmedim demiş içinden. Çiğ damlası o kadar narin,o kadar sevimliymiş ki hüzün bile çok yakışmış duru tenine,buğulu gözlerine.Yaprak bir süre hayranlıkla çiğ damlasını seyretmiş. Sonra biraz kıpırdanmış. Çiğ damlası başını kaldırmış hüzün buğusunun içinden yaprağın yemyeşil gözlerini görmüş, Yaprağın yemyeşil gözleri damlanın duru gözleriyle karşılaşmış. O hüznü silmek yok etmek istemiş bir an. Ama sonra ona hüznünde yakıştığını fark etmiş. Yaprak hüznü değil de  acılarını hafifletmeliyim onu koruyup kollamalıyım diye düşünmüş, Damlacık bir çift yeşil göze vurulmuş ama yine neşeli sempatik tavırlarını takınmış, Yaprak inanamamış gördüğü güzelliğe sarsılmış. Bir bakmışki her hali güzel. O zaman yanından ayrılmamalıyım demiş. Yavaşça kıvrılıp. Çiğ damlasını kolları arasına almış.    Eğer görmek isterseniz bu büyük aşkı bir sabah çok erken uyanıp dallarda salınan yapraklara bakın. Göreceksiniz o güzelliği…….

Yıldızlar yüreğime kayıyor
bir dilek tutuyorum hayal dünyamda,
yüzünün güzelliğinde mutlu oluyorum
sevdamsın.
Sevdanın aklığı hasrete,
gecenin siyahı suskunluğa bürünüyor.
yıldızlar gecenin koynuna giriyor,
gözlerim akan yaşlarla vedalaşıyor,
başlayan günün üzerine
sevda güneşi doğuyor.

Bir gece aniden verdiğim bir kararla ve sana göre yargısız infazlarla giderken bırakıp seni uzaklara; içimde bir yerlerde beni unutacağın korkusunu taşıdığını hiç düşünmemiştim yüreğimin.Şimdi karşıma dikilen unutulma korkusunun eşliğinde geliyor o güzel gözlerin aklıma.Yüreğine başka birinin dokunabilme ihtimali yangın yerine çevirirken tüm benliğimi, belli belirsiz seslenişlerim başlıyor sana.Adamım, güzel gözlü ceylanım….Söylesene Adamım, unuttun mu ansızın karşına çıkıp; bir anda bilinmezliğe karışan bu hoyrat yüreğimi?Unuttun mu huzurum diyerek sarıldığın anda, ilmek ilmek yüreğine işlediğin adımı?

Söylesene adamım, unuttun mu bu deli kadını?

Senin için neler yapabilirim…
Seni çok seviyorum.
Senin için zaman olurum
Sana her anımı verebilir senin ile hayatımı paylaşa bilirim.
Senin ile hayata tekrar en başından başlaya bilirim.
Unutmamalıyız ki hayat çok güzel yaşamaya deyer.
Hayatın her anını seninle ve keyifle yaşaya bilirim.
Sen istersen elimde bir demet gül
seni beklediğim o anı bir resim karesi gibi dondura bilirim.
Sen istersen seni ilk tanıdığım
o anı sana tekrar,tekrar yaşatabilirim.
Sen istersen sen, o anı özlersen neden olmasın.

Sen benim canımsın.
Senin için bir tanem deli olabilirim.
Seni sonsuza dek seveceğim.
Seni canım öpebilirim.
Senin için şiirler yazıyorum.
Sana hayatım feda olsun.
Bir akşam üstü kapına gelebilir.
Uğrunda ölebilirim.

Her an “ölecekmişim” gibi içimde titreyip duran korkudan…Ve her an yeni bir hayata “doğacakmışım” gibi içimde çarpıp duran heyecandan habersiz…Ve sevdiğimi zannedip…Sevgiyi bildiğimi zannedip…Yaşayacaktım…Yaşamak denirse…Seni sevmeseydim… Mevsimleri sevmeyecektim…Sevdiğimi zannedip…Yağmurun mahzun kalbimi okşamasını…Nefes almakta zorlandığımda rüzgarın yetişmesini…Güneşi…Yıldızları…Gülü ve bülbülü bilmeyecektim…Ve gizlice ağlamayı…Bildiğimi zannedip…Aşkı bilmeyecektim… Seni sevmeseydim… “Bir ömür boyu” yetmezdi bana…”Ben seni severek…Cenneti istemeyi öğrendim; ve sonsuzluğu…Uykuyu uysal bir kedi gibi yanıma alıp, şafak vakti ettiğim dualarda…Sana ve sevgime bakıp…Rabbimi öğrendim…O’nun büyüklüğünü öğrenmenin mümkün olmadığını öğrenip…Hayreti öğrendim… Eğer seni sevmeseydim…Yaşadığımı zannedip…  (Alıntı)