SuGibi.Biz – Bir AŞK Hikayesi

Bu bendeki bir dert ki, anlatamam kimseye
Kulak verip de beni dinler misin kardelen
Sardı tüm benliğimi, mecalim yok gülmeye
Sende benimle ağlayıp, inler misin kardelen Mis gibi sıla kokan eş, dost mektuplarında
Taze güller yeşerir eski anılarında
Hatıralarla dolu gurbet akşamlarında
Hasret denen türküyü söyler misin kardelen Bütün duyguları bir deftere yazmanın
Dertlerini duymayan duvara anlatmanın
İçinde ne var ise hep içine atmanın
Ne demek olduğunu bilir misin kardelen Dostu oldum kaç defa sabahsız gecelerin
Defterimde yeri yok, anlamsız hecelerin
Çözemedim bir türlü bu zor bilmecelerin
Cevabını sen bana çözer misin kardelen Ne kadar tatırsa da ayrılık acısını
Unutamazsın yine onun hatırasını
Bir kenara bırakıp acısı, tatlısını
Hepsini bir kalemde siler misin kardelen Anlat sende içini, dök dışına ne varsa
Hiç düşünme kalbimi, bırak yansın yanarsa
Bu derdi sen benimle paylaşır mısın, yoksa
Bakıp bakıp halime güler misin kardelen Bilirim ben yerini, sormam sana nerdesin
Senin yurdun dağlarda, sen hep yükseklerdesin
Nasıl gelsem yanına, sen hep yükseklerdesin
Eğilip de elimden tutar mısın kardelen Ah gurbet, sen içimde dinmeyen bir sancısın
Bazen iyisin amma çoğu zaman acısın
Ey kardelen! Sen bana neden çok yabancısın
Çaldım işte kapını, açar mısın kardelen Senin de gözlerin yaşlı, ağlamışsın besbelli
Yoksa sen de benim gibi naçar mısın kardelen
Bu topraktan çıkıp da karları delmişsin ya
Mevsimin gelmeyince açar mısın kardelen Derdimi de dinledin, sana ağır gelirse
Yine toprak altına kaçar mısın kardelen
Ya ölüm günü gelip de alırlarsa ruhumu
Benimle gökyüzüne uçar mısın kardelen

Yüreğim Islaktır benim

Kuytularda ağlamaktan

Ve hafif uçuktur rengi

Kurusun

Diye kaç kez

Güneşe asılmaktan… 

Çay bardağında

Bırakılan dudak payı

Kadar bile Uzak kalamam

 Gözlerine  Yakın olsun isterim

 Ellerime ellerin

Yanındaki beton binaya

Yaslanması gibi

Köhne bir evin  

Seni bir çivi

Gibi çaktım

Çünkü beynime

Ve toplayıp

Bütün kerpetenleri

Attım denize

Her zaman Benimsin…

Yürürkende

Uyurkende

Sadece BENİM…. 

Sen benimsin sevdiğim…

Dalga, denizin gözlerinde,Sensizlik, bir yaz akşamında,Beni sorarsan da,Bilmediğin bir kuytu viranede… Sensizliği yaşarken yıldızların altındaydı düşlerim,Ateşböceklerinin gölgesindeydi gözyaşlarım,Ha bir de bilmediğin bir şey daha,Ağlıyordum yüksek dağların ardında,Sensizliğe, sensiz akşamlarda… Sen nerden bileceksin, sensizliğin siyah renklerini,Sen nerden bileceksin, kalbimin viranesindeki yerini, Nerden bileceksin gözlerimin yeşilini,Sözlerimin bitmeyen aşkını,Bir virane akşamında,Adına aşk koyduğum gölge oyununda,Hangi rolü sana verdiğimi,Nereden bileceksin…  (ALINTI)