SuGibi.Biz – Bir AŞK Hikayesi

Deseler ki, üç günün var; Üçünde de seni severdim… Ve bir gün de ben ekler, dördüncüsünde ölmeye giderdim yar!

Deseler ki üç dakikan var; Üçünde de seni düşünürdüm… Ve bir dakika da ben ekler, dört dakika daha seni beklerdim yar!

Deseler ki; üç kelimen var. Biriyle “Sen”, kalan ikisiyle de “SENİ SEVİYORUM” derdim. Ve bir kelime daha ekleyip sonuna, “Gel…” derdim sana yar!…

Bir görebilsem seni beklenmedik bir anda….Ne yaprak düşer sonbaharda ne yağmur..Yüreğimin seninleyken baharı son olmaz ki..Bir görebilsem…… Ne acı kalır yürekte ne gözyaşı!…Bir değse gözlerin gözlerime…..Ne hüzün kalır gecemde ne matem,Ne asiliği kalır yüregimin ne hırçınlıgı!…Bir dokunsa ellerin ellerime…. Ne üşümek kalır bedenimde ne ürperti….NE ÇOK ÖZLEDİM SENİ BİR BİLSEN…

Aramak… Ömür boyunca aramak… Yalnız seni aramak… Paslı teneke kutularda, küf kokan dolaplarda, çerçevelerde, tenhalarda, ağaç diplerinde, sonra vapurlarda, trenlerde hep seni aramak. Belki bu şehirde değilsin. Ne çıkar?Seni arıyorum ya. Belki de aynı sokakta evlerimiz, sabahları beni görüyorsun işime giderken. Sonra akşamı bekliyorsun, alaca karanlığı… Beni bekliyorsun yada bir başkasını, bir başkasını… Hiç gel demeyeceğim sana. Aramak neredeyse ben oradayım. Ayaklarım ne güne duruyor?Yok yok birden karşıma çıkma. Kaç, saklan. Seni aramak istiyorum.. Git bu şehirden haydi git. Dağlara çık, o uzak dağlara. Rüzgarların krallığında hüküm sür Baktınki orayada geldim, yine kaç. Başını al, açıl denizlere. Gemilerin en güzeli en büyüğü dilediğin limana götürmeli seni, dilediğin yerde demir atmalı. Ben küçük bir balıkçı kayığı ile peşinden gelsem yeter.. SENİ ARIYORUM YAAA!!! Bir yıl, beş yıl, on yıl değil;beşikten mezera kadar aramalı insan, ama ne aradığını bilmemeli.

Ne zaman ıslak bir aşk düşünsem, içime saçların düşer, bir içe bir saç nasıl düşer bilmem, bilsem zaten şiir yazmam… açık konuşma benimle, ağzında gevele sözcükleri, söz sanatlarından devşir gülmelerini…ne zaman karlı bir akşam düşünsem, içime kırağın düşer, bir içe bir kırağı nasıl düşer bilmem, bilsem zaten şiir yazmam.. suda yürüyebiliyordum bir aralık, her faninin kendi mucizesi vardır, kendini şaşırtır en azından, herkes biraz elçisidir tanrının!ne zaman ölümcül bir aşk düşünsem, içime Allah’ın düşer, bir içe bir Allah nasıl düşer bilmem, bilsem zaten şiir yazmam…

Yalnızca hissetmiyor insan, yaşıyor da .. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı, kelimeler cılız; Taşımıyor, anlatmıyor, tam anlamıyor bu duyguyu bence. Çok başka bir şey bu. Sevginin ortasında derin acılar hisseder mi insan? Aydınlık gülümsemelerin içine hüznü yerleştirir mi durup dururken? Gözlerine buğu, diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenip kalır mı asırlarca? Gelmeyeceğini bildiği mektup için posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya başka bir şey bu; Ne kadar yalnızsam o kadar seninleyim şu günlerde! Belki de en başta tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar. Kimseler ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği bulamayacağı yollara götürdüm seni. En derinlerde tuttum. Bana sakladım! Derine; Hep daha derine!